Divizija je inicijalno (po formmaciji iz 1936.) imala jednu bateriju protivkolskih topova 47mm u okviru artiljeriskog puka.

Ta baterija je zatim prerasla u protivkolski divizion koji je imao štab, 3 baterije i trupnu komoru, nosio je broj divizije.

1940. svi diviziski protivkolski divizioni su stavljeni pod vrhovnu komandu i nosili su brojeve 1XX, dodata im je i po vozarska četa (to se vidi iz Uredbe o formaciji i rasporeda jedinica operativne vojske iz verovatno leta 1940 (VA P17 K98 F6 D1)).  Raspored pridavanja je ovde prikazan.

Krajem 1940. svi ti divizioni su reorganizovani u protivoklopne čete koje su bile pod vrhovnom komandom i pridavale su se divizijama.

 

Protivoklopna četa:

-Štab (u okviru njega je bila i trupna komora i municiski vod)

- 2 -3 x topovski vod (svaki sa po 4 topa 37mm ili 47mm)

 

Ukupno (četa sa 3 voda 47mm):  278 ljudi (5 oficira i 1 činovnik), 206 konja (8 jahaćih, 198 teglećih), 48 jednoosovnih kola, 60 kola, motorcikl,

210 karabina (sa po 30 metaka), 10 pištolja, 12 topova 47mm (svaki sa  po 3 x  168 metaka), nagazene mine i defanzifne bombe

 

Delimičan rapored četa se vidi iz dokumenata o aktivaciji iz proleća 1941 (VA P17 K20 F1 D41-46).

 

Tačan broj po četa operativne vojske , broj vodova (2 ili 3) u četi, vrsta oruđa (Škodini 47mm ili 37mm, Bredini 47mm, da li je neko od oruđa moglo da se vuče i morotnim vozilima) predstavlaja predmet daljeg istaraživanja.

 

Ljudstvo su pešaci osim ako nije drugačije specifikovano.